16. nov, 2017

Stroom of geen stroom, dat is de kwestie

De tijd dat we gingen kamperen in een klein tentje, kookten op een simpel gasbrandertje en de flessen wijn koel hielden in een plastic zak in de rivier, ligt ver achter ons.

Het begon allemaal toen de jongens nog klein waren. De klassieke koelbox bleek al snel ongeschikt voor een jong gezinnetje. Een elektrische koelbox moest er komen. En daarmee ook een aanhangwagentje, want toen kon het echt allemaal niet meer in de auto. Eerst eentje gehuurd, daarna eentje gekocht. En hangt er een karretje achter de auto, dan kan er natuurlijk meer mee: een boot, peddels, visgerei, badmintonrackets, een voetbal, waterballetjes, luchtbedden en twee steeds groter wordende kinderen. Op een gegeven moment kon het koelboxje er niet meer bij, maar geen nood, het was toch te klein en op de camping konden we voor niet te veel geld een tafelmodel koelkast huren. En voor onderweg (we trokken eerst altijd graag een weekje door Frankrijk om wat interessante plaatsen te bezoeken) kon de gewone koelbox inmiddels wel weer dienst doen. De elektriciteitsaansluiting was allang onmisbaar geworden – niet alleen om ons eten koel te houden, maar ook voor onze verlichting en om de smartphones, camera en Nintendo’s op te laden.

De laatste jaren kamperen we weer met z’n tweeën en is het karretje vervangen door een dakkoffer. In de voortent staat weer het elektrische koelboxje. Zonder stroom kunnen we dus niet meer. En ook niet meer zonder Wifi, trouwens.
Toch kamperen we, in vergelijking met veel anderen, simpel. In de afgelopen vakantie werden we ons daar weer even zeer van bewust.
We slapen we nog steeds in een tent. Uiteraard is dat wel een tent waarin ik met mijn 1,97 m rechtop kan staan. Sinds we echter weer buiten het seizoen met vakantie gaan staan we niet meer tussen de andere tenten, maar tussen de caravans en, vooral, heel veel campers. Ze zijn er in alle soorten en maten, van minibusjes tot formaat stadsbus. Ze hebben allemaal televisie en het is net een toneelstuk wanneer de juiste positie voor de losse schotelantenne moet worden gevonden. Het ding wordt telkens verplaatst en gedraaid, en vanuit de caravan of camper klinkt voortdurend: “Ja, beter!”, “Nee, slechter!” of “Nee, nog slechter!”, waarmee dan de ontvangst van de Nederlandse televisie in Zuid-Frankrijk wordt bedoeld. In de avonden is het vaak nog vrij koel en als je goed luistert, hoor je waar de buren binnen naar kijken. Wij doen een trui aan en blijven buiten zitten. Daar moet ik eerlijkheidshalve aan toevoegen, dat wij in het voorseizoen wel weer tot de jongste kampeerders behoren.

Ook in het hoogseizoen waren er altijd al veel schotelantennes te zien op de camping. Steeds meer andere elektrische apparatuur deed zijn intrede. En ja, dan gebeurt het. We hadden een Belgische medekampeerder die er goed in was: het koffiezetapparaat stond te pruttelen, de frituur stond aan en er moest ook nog even snel iets in de magnetron. En pats! De halve camping zonder stroom. Het werd meestal snel verholpen, en echt veel last hadden we er niet van. Maar het gebeurde ook wel eens ’s avonds laat of ’s nachts, en dan duurde het vaak langer. Heel vervelend wanneer je bijvoorbeeld, zoals mijn zwager, de insuline van je dochter in de koelkast van je caravan bewaart.

In het voorseizoen is de belasting van het net gelukkig wat minder zwaar. Maar ook dan kan het misgaan. Op een zaterdagmiddag barst er ineens een zware onweersbui los en – ja, weer pats. Nu is het blikseminslag. Geen stroom en geen Wifi. Er wordt naarstig gezocht naar de oorzaak en hard gewerkt, maar het wil niet helemaal lukken. Ons hele rijtje blijft zonder stroom zitten. “Demain!” roept campingbaas Emmanuel, en daar zijn we mooi klaar mee. Alle buren staan met elkaar te praten en gelukkig  informeert onze naaste buurman hoe het bij ons zit. Hij haalt een koppelstuk en we kunnen onze stekker inpluggen onder zijn camper. Hij krijgt zijn stroom weer van een lege plaats een eind verderop. En zo wordt er ook voor de anderen al snel een oplossing gevonden.

Aan het eind van de zondagochtend is er weer stroom. En dan weer niet. En dan valt ook de Wifi weer uit. We koken water voor koffie in een pannetje op het gas en rond 1 uur ’s middags, als we een hapje willen gaan eten, is alles weer in orde. En het saamhorigheidsgevoel tussen de kampeerders -tent, caravan of camper- is een stuk verbeterd.