22. sep, 2013

Paspoort te koop?

Tijdens het NOS-journaal liep mijn oudste zoon de kamer binnen en pikte zo net het bericht op dat buitenlanders automatisch een verblijfsvergunning kunnen krijgen, als ze maar minimaal 1,25 miljoen euro investeren in de Nederlandse economie. “Het moet toch niet gekker worden” riep mijn zoon, “is de Nederlandse nationaliteit nu gewoon te koop?” Ik gaf aan dat nationaliteit niet hetzelfde is als een verblijfsvergunning, maar toch zette dit bericht ook mij aan het denken.
En ik was niet de enige: de krant stond de volgende dag bol van meningen en reacties.
Betekende dit dat vluchtelingen uit Somalië of waar dan ook, die alles kwijt zijn, worden teruggestuurd en dat alleen hun rijke landgenoten welkom zijn? Nee, dat betekende het niet, was het antwoord, het beleid rond vluchtelingen en asielzoekers blijft ongewijzigd.
Een andere verslaggever wist te vertellen dat vooral rijke Chinezen hier gebruik van zouden maken, en liet dit zien in artikel over een Chinese miljonair op Cyprus. Daar bestond een dergelijke regeling al, evenals in Hongarije en Ierland.
En (het viel te verwachten) de oppositie had het natuurlijk meteen over “een verblijfsvergunning kopen”.
Is dit nu zo’n gekke regeling, of niet? Ik ben geen econoom, maar als 100 buitenlanders samen 125 miljoen euro investeren in Nederland en in ruil daarvoor een verblijfsvergunning krijgen, wat is daar dan mis mee? En 800 buitenlanders is al iets meer, maar dan heb je het wel over 1 miljard euro. Als er geld aan te pas komt, vinden we iets vaak niet zo ethisch meer, maar sinds wanneer doen we daar in Nederland zo moeilijk over?
Kijk eens naar onze vaderlandse geschiedenis. Kort door de bocht (en voor het gemak even een fors aantal andere factoren buiten beschouwing latend) was onze Gouden Eeuw niet geworden wat ze geweest is zonder de financiële (en intellectuele, en culturele uiteraard) injecties van buitenlandse vluchtelingen. De val van Antwerpen in 1585 maakte niet alleen Amsterdam belangrijk als havenstad, maar bracht ook een migratiestroom op gang van calvinistische zakenlieden, over het algemeen niet de armste inwoners. De uit Portugal verjaagde Sefardische joden droegen ook hun steentje bij aan onze welvaart. Idem dito (vooral na de opheffing van het Edict van Nantes door Lodewijk XI -zie portret- in 1685) de Hugenoten uit Frankrijk – al was toen, strikt genomen, de Gouden Eeuw al voorbij.
Misschien is het toch niet zo gek om in deze tijd van economische crisis mensen met een volle beurs welkom te heten in Nederland? Mits dit natuurlijk niet ten koste gaat van anderen, die have en goed hebben moeten achterlaten.