5. mei, 2017

Onderdrukking en vrijheid

Vandaag is het 5 mei. Bevrijdingsdag. Van 1940 tot 1945 was er in Nederland geen persvrijheid, geen vrijheid van meningsuiting. Verplicht werken voor de Duitse oorlogseconomie via de Arbeitseinsatz. Deportatie van landgenoten op basis van afkomst, politieke overtuiging of seksuele voorkeur. Foltering, willekeurig executies en massamoord.

Gisteravond hebben we de doden herdacht. Vandaag vieren we onze vrijheid, die we terugkregen na 5 jaar bezetting en onderdrukking. Maar elders in de wereld worden nog steeds mensen onderdrukt. Een ogenblik geleden las ik nog dat er weer doden en gewonden zijn gevallen bij demonstraties in Venezuela. De demonstranten eisten vrije verkiezingen, vrijlating van politieke gevangenen, respect voor het parlement en betere verzorging van de burgers, met levensmiddelen en medicijnen. Zaken die in Nederland doodgewoon zijn, maar in hun land worden tegengehouden door een president die zich graag tot dictator lijkt te willen ontpoppen. In Turkije en EU-land Hongarije zien we vergelijkbare ontwikkelingen, en in veel andere landen is het nog veel en veel erger. Denk aan Syrië, waar de regering haar eigen burgers bombardeert en ombrengt met gifgas, aan de Russische deelrepubliek Tsjetsjenië, waar homoseksuelen hevig vervolgd worden door de overheid. En zo kunnen we nog wel een poosje doorgaan.

Volg het nieuws een dag of twee, en je weet meteen hoe gelukkig wij hier in Nederland mogen, of misschien zelfs moeten zijn, met onze vrijheid. Mensen zeggen soms: “Ja, maar daar gaat het toch niet om? Het gaat toch om onze bevrijding in 1945?” Ik zeg het nog maar eens, en ik ben niet de eerste die het zegt: vrijheid kun je niet vieren zonder je te realiseren hoe het is, om niet in vrijheid te kunnen leven. “Maar wat kunnen we er aan doen?” Misschien niet heel erg veel. Lid worden van Amnesty International. Stemmen op politici die het kan schelen wat er in het buitenland gebeurt. Kijk naar de geschiedenis: de Tweede Wereldoorlog begon ook niet in ons eigen land. En denk je dat het geen zin heeft iets te doen, sta er dan in elk geval bij stil. Realiseer je wat het betekent om vrij te zijn. Te kunnen zeggen wat je denkt, te kunnen stemmen op de partij van je voorkeur, naar de muziek te kunnen luisteren die je mooi vindt en te kunnen houden van wie je wilt. Dat is vrijheid. Steek nu maar gauw die vlag uit.